مراقبت از بیمار بیهوش

دستور العمل مراقبت از بیمار بیهوش به این صورت است که قبل از هر اقدامي بايستي فرد خونگير آرامش خود را حفظ كند، سپس اقدامات زير را انجام دهيد:

1. ازخروج بیمار از مکان نمونه برداری جلوگيري نماييد.
2. از اصابت سر بیمار به نقاط تیز و خطرناک جلوگيري نماييد.
3. بلافاصله سرنگ را از دست بيمار در مياوريم.
4. بيمار را به حالت دراز كش روي تخت قرار ميدهيم دكمه يقه بيمار را باز كرده و پاي بيمار را بالاتر از بدن قرار ميدهيم. (حداقل به مدت 10 – 5 دقيقه جهت تسریع در هدایت خون به مغز بیمار
5. حرف زدن و تماس آب سرد (یا سیلی زدن )جهت تحریک اعصاب محیطی بیمار
6. از تنفس و فعاليت قلبي و نبض محيطي مناسب بيمار اطمينان حاصل ميكنيم.
7. از قرار گرفتن زبان بیمار در بین دندانهايش جلوگيري نماييد.
8. در صورت امكان اكسيژن رساني به بيمار را انجام ميدهيم.
9. پس از هوشياري بيمار ميتوان از مايعات يا شربت و يا آب قند استفاده كرد.
10. پس از گذشت 10 – 5 دقيقه در صورت نياز به خونگيري اين عمل را به صورت درازكش انجام ميدهيم و در غير اين صورت بيمار را مرخص مي¬كنيم.

نكته 1 : هنگام ترخيص بيمار از شرايط عمومي مناسب بيمار اطمينان حاصل ميكنيم و در صورت عدم وجود شرايط عمومي
مناسب بيمار خصوصا در افراد مسن و بيماريهاي خاص با اورژانس تمام حاصل نماييم.

نكته 2 : علت اصلي Faint بيمار حين خونگيري به دليل افت فشار و نرسيدن مناسب اكسيژن و خون رساني به مغز و يا ترس
از خونگيري و سرنگ ، گرسنگی بیش از حد بیمار، تحریک اعصاب سمپاتیک ميباشد.

نكته 3 : از بيمار با سابقه Faint هميشه بصورت درازكش خونگيري شود.

مراقبت از بیمار بیهوش

دستور العمل مراقبت از بیمار بیهوش

​​​​​​​​اگر بیهوشی به خاطر فشار خون پایین باشد، پزشک با تزریق دارو، فشار خون را افزایش می‌دهد. اگر قند خون پایین علت آن باشد، فرد بیهوش ممکن است به چیزی شیرین برای خوردن و یا تزریق گلوکز نیاز داشته باشد. ​ پرسنل پزشکی باید هر گونه آسیبی که باعث بی‌هوش شدن فرد می‌شود را درمان کنند.

چه نشانه‌هایی از اینکه ممکن است فرد بیهوش شود وجود دارد؟

​​​​​​​​علائمی که ممکن است نشان دهند بیهوشی یا عدم هوشیاری در حال رخ دادن است عبارتند از:

​​​​​​​​واکنش ناگهانی برای پاسخ دادن.

لکنت زبان. ​

تپش قلب.

گیجی. ​

سرگیجه یا سبکی سر.

چطور به فرد بیهوش کمک‌های اولیه برسانیم؟

​​​​​​​​اگر فردی را دیدید که بیهوش شده‌است، این اقدامات را انجام دهید:

​​​​​​​​بررسی کنید که آیا فرد در حال نفس کشیدن است.

اگر نفس نمی‌کشد، از کسی بخواهید بلافاصله با ۱۱۵  تماس بگیرد و برای شروع احیای قلبی ریوی آماده شوید.
اگر نفس می‌کشد، فرد را بر روی پشت خود قرار دهید 

پاهای فرد را حداقل ۱۲ اینچ بالاتر از زمین بلند کنید. ​

هر گونه لباس یا کمربند محدود کننده را شل کنید. اگر فرد در عرض یک دقیقه هوشیاری خود را به دست نیاورد
با ۱۱۵ تماس بگیرید. ​

راه تنفسی فرد را چک کنید تا مطمئن شوید که هیچ انسدادی وجود ندارد.

دوباره چک کنید تا ببینید آیا نفس می‌کشد، سرفه و یا حرکت می‌کند یا خیر.
اینها نشانه‌های گردش مثبت هستند. اگر این نشانه‌ها وجود ندارند، CPR را تا رسیدن پرسنل اورژانس انجام دهید. ​

اگر خونریزی بزرگی در حال رخ دادن است، فشار مستقیم بر روی منطقه خونریزی وارد کنید و یا یک تورنیکه در بالای منطقه خونریزی قرار دهید تا زمانی که کمک متخصص برسد. ​

اگر از سوزن و آمپول و درد کشیدن می‌ترسید یا رفتن به آزمایشگاه برایتان کابوس است، لازم نیست خجالت بکشید. ترس از آمپول که به آن فوبی سوزنی شدن هم می‌گویند یک اختلال شناخته شده در دنیاست که عوارض جسمانی هم در پی دارد. کسانی که به این اختلال دچارند، با دیدن سرنگ آزمایشگاه یا آمپول دچار غش و بی حالی می‌شوند، چشمانشان سیاهی می‌رود و حالتی شبیه به خواب رفتگی پیدا می‌کنند. گاهی حتی بعد از آمپول زدن تنگی نفس و احساس عدم تعادل هم دارند. این علایم هیچ ربطی به ماده دارویی تزریق شده یا خون گرفته شده در نمونه آزمایشی ندارد و صرفا یک حالت روانی است. اگر دچار این مشکل هستید:‏

‏۱- وقتی در سالن انتظار هستید سعی کنید فکرتان را به چیز دیگری منحرف کنید. کتاب بخوانید، با موبایلتان بازی کنید یا به موسیقی گوش دهید.

۲- تمرکز کنید و نفس‌های عمیق و آرام بکشید.

۳- با آدم‌ها حرف بزنید و به موضوعات روزمره بپردازید.‏

‏۴‏‎-‎‏ یک تابلو، پوستر یا علامت روی دیوار پیدا کنید و روی آن تمرکز کنید. به جزئیات آن خوب دقت کنید.‏

‏۵- موقع ورود سوزن به بدنتان، محل تزریق یا خونگیری را نگاه نکنید و نفس عمیق بکشید. نگاه نکردن می‌تواند همه علایم روانی بد را در شما از بین ببرد.‏

به بالای صفحه بردن